Beslissen voor iemand die dat zelf niet meer kan

Mevrouw K. (92) woont in een verpleeghuis. Ze is dementerend, maar nog redelijk sociaal actief. Bij ingewikkelde zaken haakt ze echter af. Hanneke Cornelissen waakt als mentor over de persoonlijke belangen van mevrouw K. Als het nodig is zal zij, in overleg met betrokkenen, beslissingen over de benodigde zorg nemen. Omdat mevrouw K. dat zelf niet meer kan.

Hanneke: ‘Ik wil graag iets terug doen voor mensen die het moeilijk hebben. Ik weet hoe schrijnend de eenzaamheid van mensen op late leeftijd kan zijn. Ze dreigen iedere vorm van persoonlijk contact te verliezen.

Wie weet moet ik straks beslissingen nemen over een ziekenhuisopname of sondevoeding. Dat zijn ingrijpende dingen en daarom werk ik nu bewust aan het persoonlijke contact, ga regelmatig een praatje maken.

Mentor Hanneke Cornelissen: ‘Ik realiseer me goed dat het mentorschap niet vrijblijvend is; deze vorm van vrijwilligerswerk gaat dieper dan andere vormen. Maar dat is nu net wat mij er in aantrekt.’