Kees is al zes jaar mentor bij stichting Mentorschap Haag en Rijn. Hij begeleidt twee cliënten: Annie (83) en Peter (73). Beiden hebben een verstandelijke beperking; Peter heeft daarnaast meerdere fysieke beperkingen. Hij is blind, kan slecht lopen en niet praten. Als Peter wat duidelijk wil maken doet hij dat door een beetje te knijpen.

Mentorschap gaat voor Kees verder dan vrijwilligerswerk. Als wettelijk vertegenwoordiger ondersteunt hij zijn cliënten bij belangrijke zorgvragen en formele beslissingen, zoals medische keuzes. Maar minstens zo belangrijk is het persoonlijke contact. “Het gaat erom dat ze zich veilig voelen, goed verzorgd zijn, schoon en fris. De basis moet op orde zijn. Schone kleding, fijne woonplek en voldoende aandacht en zorg door het personeel,” legt Kees uit.

Onlangs is Peter overgeplaatst naar een nieuwe woning met bewoners met vergelijkbare beperkingen (doof en blind), wat Kees als een positieve ontwikkeling ervaart. “Het gaat erom dat hij de zorg krijgt die hij verdient. Voor mij is het extra waardevol om er voor iemand zoals Peter te zijn,” zegt hij.

Kees benadrukt dat het mentorschap ook een teaminspanning is. “De mensen in de zorg om Peter en Annie heen hebben zwaar werk en staan vaak onder druk. Ik kan hen soms bijstaan, helpen en samen met hen de beste zorg voor mijn cliënten regelen. Zo vormen we echt een team.”

Daarnaast ziet Kees het bredere plaatje: “Tegenwoordig zijn er veel meer ouderen met een beperking. Zij leven ook langer en worden dus ouder dan vroeger. Ook voor hen moet er goed gezorgd worden.”

Toen Kees begon, had hij niet verwacht dat het mentorschap zo veelomvattend zou zijn. Dankzij de opleidingen, begeleiding vanuit de stichting, intervisie en webinars leerde hij al snel hoe uitgebreid de rol is. Hij vindt het fijn dat hij zijn tijd goed kan indelen, zodat mentorschap goed te combineren is met zijn andere bezigheden.

Kees ervaart het mentorschap als een manier om maatschappelijke betekenis te behouden. “Het is uitdagend werk maar geeft veel voldoening. Je werkt niet meer, maar kunt toch een verschil maken in het leven van iemand die afhankelijk is van zorg en een maatschappelijke bijdrage leveren.”

Zijn verhaal laat zien hoe mentorschap een waardevolle rol speelt in het leven van mensen die geen familie hebben om op terug te vallen. Een betrokken mentor kan écht een verschil maken,  zowel voor de cliënten als voor het team eromheen.